ALİ İHSAN ÖZEREN

2008-04-15 02:55:00

./yürüyüş

hayata ödeyebildiğim
en kötü bedelmiş gençliğim
ben ondan bir ömür örmek istemiştim
ne fayda

sözcüklerin
çubuklu harflerine basa basa yürüdüm
değmesindi ayaklarım hayatın çamurlu sularına
ve sözcüklerin de üzerinde
sanki uçuyormuşum edasıyla
güneşin altında söylenmiş her sözcüğün
ezberlenmiş alışılmış kanıksanmış
çubuklu harflerine her sözcüğün
yürüdüm basa basa
ayaklarım çıplak
yürüdüm
kendi şiirimin son dizesine

dize gelir ömür
içinden hiç değilse bir rüzgar eser mi dersin
o yitik cennete
son dize

son dize
som dize

 

_______________________________________________________________________

 

 

./dönüş

 

 

 

 

bana yetecek kadar yürüdüm
ne gördüklerimden hoşnudum ne bulduklarımdan
ardımda bıraktıklarımdan hoşnut olmayı öğrendim
yorgunum artık uyku tutsun elimden

dünya hayat hatta zat-ı âlim
bahane ararsam biliyorum daha da bulurum kendime
gıyabiydi kaderim vicahiye çevrildim
artık kalbim başka bir maznun bulsun kendine

boşların boşu vaiz diyor her şey boş
aklın ülkesinden geçtim geçtim kalbin ikliminden
dışım ehlikeyif içim loş
bakışımlı ikiz olarak dirim ve ölüm
ama her şeyi olan ölümün tek sözü yok
aramıza döndüm

77
0
0
Yorum Yaz